Het kerstbomendilemma

Begin januari lagen de straten weer vol met afgedankte kerstbomen. Ik blijf dat een raar gezicht vinden. Bomen waarvoor in december tientallen euro's is betaald, zijn in januari ineens oud vuil. Ook leuke boompjes met kluit, waarvan ik in het tuincentrum altijd denk dat die worden gekocht door mensen die ze na de kerst in hun tuin willen zetten. Dat mensen ook die bomen weggooien, verbaast me elk jaar opnieuw.

Zelf had ik voor het tweede achtereenvolgende jaar een huurkerstboom besteld. Dezelfde als vorig jaar, want dat kon. Ik had – via internet - gekozen om hem te laten bezorgen (op 15 december), en hem begin januari weer te laten afhalen. Die service kostte extra geld, maar als we hem zelf hadden moeten ophalen en terugbrengen, hadden we daarvoor wel tachtig kilometer moeten rijden. Want het verkoopadres zit bijna twintig kilometer verderop.

Ik kon me zomaar voorstellen dat al het goeds dat we deden door dezelfde boom als vorig jaar te nemen, door al die autokilometers teniet werd gedaan. De bezorger maakt die kilometers natuurlijk ook, wist ik. Maar die levert met één rit in ieder geval meerdere bomen af. Uiteindelijk, als je erover nadenkt, is ook een huurkerstboom vanuit duurzaamheidsoogpunt natuurlijk pure onzin. Maar goed, ik had dit nu eenmaal besloten en daarmee was het onderwerp voor dit jaar klaar.

Slechte service
Totdat 15 december voorbij ging zonder boom. En op 16 december kwam hij ook niet. Toen ik de leverancier belde, bleek mijn bestelling per abuis op de stapel bezorgingen van 22 december te zijn gelegd. Daar had ik niets aan, want tussen kerst en oud en nieuw waren we niet thuis. Als hij pas de 22e kwam, zouden we hem nauwelijks zien. Bovendien vond ik het slechte service. Dus toen heb ik hem afbesteld – er zijn tenslotte grenzen.

Vervolgens drong zich de vraag op: wat nu? De kinderen rekenden op een kerstboom. Dan toch maar een boom van het tuincentrum? Dat wilde ik eigenlijk niet – we hadden vorig jaar toch niet voor niets met dat tuincentrum gebroken. Uiteindelijk hebben we een compromis bereikt: tóch een boom van het tuincentrum, maar dan een kleintje in een pot, dat straks in de geveltuin verder kan groeien. We wilden daar, naast al die zonnebloemen en tomaten, toch al graag iets substantiëlers, dat ook in de winter nog staat. Zo bezien was het dus niet zo'n slechte zet. En volgende kerst dan? Maar daar wil ik nu nog niet aan denken.

Naar een wereld zonder afval

Wiegtotwieg.nl is een website over duurzame producten. De titel is ontleend aan het boek Cradle to cradle. Daarin wordt een wereld zonder afval beschreven. Zo’n wereld is mogelijk als we maar slim ontwerpen! Meer lezen